Biologiczna oczyszczalna ścieków

Data opublikowania: 29 marca 2017

Przydomowa oczyszczalnia ścieków to sposób na zagospodarowanie ścieków dla gospodarstw domowych, które nie są podłączone do sieci kanalizacyjnej. Oczyszczanie ścieków odbywa się w zamkniętych zbiornikach złożonych z różnych urządzeń i obiektów. Oczyszczenie to nie ma żadnego wpływu na otoczenie.

Oczyszczalnie ścieków działają na zasadzie usuwania ze ścieków zawartych w nich zanieczyszczeń. Celem tego działania jest zminimalizowanie ich szkodliwego działania na wody powierzchniowe oraz grunty. Procesy fizyczne, chemiczne i biologiczne, które zachodzą w takiej oczyszczalni, zapewniają maksymalne oczyszczenie ścieków. Spośród różnych typów oczyszczalni przydomowych można wyodrębnić biologiczne oraz z osadem czynnym.

pryzmat/bigstockphoto.com

Przydomowa oczyszczalnia biologiczna jest to gotowy zestaw urządzeń, który składa się ze zbiornika, wypełnionego naturalnym materiałem filtracyjnym, pompy, sprężarki oraz zespołu zasilająco-sterującego. Materiałem filtracyjnym może być skała wulkaniczna, tłuczeń lub żwir. Na jego powierzchni rozwija się błona biologiczna składająca się z mikroorganizmów. Ścieki na początek są wstępnie czyszczone w osadniku, a następnie zraszają górną część złoża. Spływają potem w dół, gdzie mikroorganizmy, z którymi następuje kontakt, absorbują zanieczyszczenia i zużywają je do swoich potrzeb życiowych. Dzięki takiemu działaniu ilość zanieczyszczeń zmniejsza się o ponad 95%.

Dodatkowy osadnik, który jest umieszczony za zbiornikiem ze złożem biologicznym, zwiększa efektywność oczyszczania, gdyż zatrzymuje zawiesiny i resztki błony biologicznej. Osad, który się w nim gromadzi, jest z powrotem pompowany do osadnika wstępnego. Tam miesza się ze świeżymi ściekami i ponownie trafia na złoże biologiczne. Oczyszczane ścieki są odprowadzane do rowów melioracyjnych, rzek lub do gruntu.

Na zainstalowanie takiego zbiornika potrzeba tylko kilka metrów kwadratowych powierzchni. Złoże trzeba płukać raz w roku. Niezbędne jest, by przez złoże stale przepływało powietrze. Można do tego zastosować specjalny wentylator. Oczyszczalnia biologiczna do funkcjonowania potrzebuje energii elektrycznej. Zużywa jej 1-1,5 kWh/dobę. Dzięki temu, że zbiorniki są odizolowane od otoczenia i odporne na niską temperaturę przepuszczalność gruntu i poziom wód gruntowych nie mają znaczenia dla jej funkcjonowania.

Przydomowe oczyszczalnie z osadem czynnym różnią się od biologicznych tym, że oprócz osadnika wstępnego posiadają bioreaktor. Na jego zainstalowanie potrzeba około 6 metrów kwadratowych powierzchni. Prawidłowe działanie układu zapewnia automatyczny zespół zasilająco-sterujący.

Bioreaktor składa się zazwyczaj z dwóch komór. Pierwsza jest osadnikiem wstępnym. W drugiej znajduje się zawiesina z mikroorganizmów, które rozwinęły się z wyselekcjonowanego szczepu bakterii. Zostają one umieszczone w zbiorniku podczas uruchamiania oczyszczalni. Powodują tlenowy rozkład substancji organicznych zawartych w ściekach. Stale zawieszony osad czynny w ściekach musi być napowietrzany, aby oczyszczanie było skuteczne.

W tym procesie zanieczyszczenia, które się rozkładają zwiększają swoją objętość i tworzą większe i cięższe kłaczki. Opadają one na dno zbiornika i gromadzą się tam w postaci osadu. Oczyszczony płyn jest odprowadzany przez drenaż rozsączający lub studnię chłonną do wód powierzchniowych lub gruntu. Pompa wymusza przepływ ścieków przez bioreaktor. Osad z dna bioreaktora jest zawracany do osadnika gnilnego.

Prawidłową pracę oczyszczalni zapewnia równomierny dopływ ścieków. Jeśli zatem wiadomo, że w jakimś okresie będzie mniej używana, należy ustawić tryb wakacyjny, dzięki któremu napowietrzanie odbywa się rzadziej.

Podobne artykuły

Dodaj swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola wymagana są oznaczone *